Jan J. Franczak

 Ukazał się kolejny tekst Josepha Pearce'a w moim przekładzie i kolejny z cyklu szekspirowskiego. Tym razem rzecz jest o testamencie ojca Szekspira, który pośrednio wskazuje na katolicyzm samego barda. O co dokładnie chodzi i jaki związek ma wybitny dramaturg i jego rodzina ze św. Karolem Boromeuszem? O tym można dowiedzieć się z artykułu Josepha Pearce'a na stronie PCh24.pl : " I kto to zrobił! Dziwny przypadek testamentu Shakespeare'a ". Zapraszam do lektury!

Na portalu PCh24.pl opublikowano mój przekład artykułu Josepha Pearce'a o czasach Szekspira. Autor pokazuje zdecydowanie inną wersję tamtej epoki, niż można by to sobie wyobrazić na podstawie takich filmów, jak np. "Zakochany Szekspir". Sam Pearce jest zresztą autorem książki o historii Anglii pt. Faith of Our Fathers: A History of True England , w której prezentuje historię swojej ojczyzny z katolickiego punktu widzenia. Książka pewnie nie szybko się doczeka przekładu na j. polski (podobnie jak wiele innych ważnych publikacji i jak choćby trzy książki samego Pearce'a poświęcone Szekspirowi), więc w międzyczasie warto poczytać choć artykuły Pearce'a. Zapraszam zatem do czytania (i komentowania): Epoka Szekspira, brutalna, drakońska... nie tak różna od naszej .

Na portalu PCh24.pl ukazał się tekst Josepha Pearce’a o dwóch ważnych katolickich świętych z Anglii, którzy stracili głowę dla wiary (dosłownie). Jest to zredagowana wersja najnowszej książki Josepha Pearce’a Faith of Our Fathers: A history of True England ( Wiara naszych ojców. Historia prawdziwej Anglii ), jaka się ukazała nakładem wydawnictwa Ignatius Press. Zachęcam tych, którzy jeszcze nie czytali, do lektury. Tekst z pewnością inspirujący, pokazujący odwagę Tomasza Morusa i Jana Fishera, gdy większość milczała akceptując tyranię władcy. Czy my, katolicy XXI wieku potrafimy zdobyć się na podobną odwagę w obliczu dużo mniejszych cierpień od tych, które spotkały tych dwóch dzielnych świętych? Całość na portalu PCh24.pl : Święci Jan Fisher i Tomasz Morusoraz terror Tudorów .  

W zeszły weekend na portalu PCh24.pl ukazał się kolejny tekst Josepha Pearce’a w moim tłumaczeniu. Tym razem Pearce przedstawia, jak rewolucja francuska z roku 1789 doprowadziła do odrodzenia religijnego w Anglii i zmiany stosunku do katolików oraz „względnej tolerancji” wobec katolicyzmu. Autor dostrzega tutaj działanie opatrzności Bożej, która „pisze po krzywych liniach, wywodząc niewysłowione dobro z niewyrażalnego zła”. Czy ta lekcja historii niesie nam nadzieję także w dzisiejszych czasach? Zapraszam do lektury szkicu „Rewolucjasekularna a odrodzenie religijne: lekcja historii” na portalu PCh24.pl .  

Na portalu „Christianitas” ukazało się moje tłumaczenie wywiadu, jaki z Josephem Pearcem przeprowadził Gilmar Siqueira. Rozmowa ta ukazała się pierwotnie zarówno na portalu „The Imaginative Conservative”, jak i „Marchando Religion”. I jest to w gruncie rzeczy również mój debiut, jeśli chodzi o tłumaczenie z języka hiszpańskiego, bo wstęp do rozmowy, którego autorem jest prowadzący ten wywiad Gilmar Siqueira, pochodzi z hiszpańskojęzycznego „Marchando Religion”. Zachęcam do lektury całości pt. „Kim był Maurice Baring” na portalu „Christianitas” .  

„ Otello  to pierwsza z trzech tragedii napisanych przez Szekspira w trakcie szczególnie ciemnego okresu w historii Anglii. Łącznie z  Makbetem  i  Królem Learem , z których obie zostały napisane wkrótce potem,  Otello  przedstawia niepokój i wściekłość odczuwane przez katolików po ponownym wprowadzeniu praw, które sprawiły, że praktykowanie wiary katolickiej stało się nielegalne, a bycie księdzem i udzielanie schronienia księdzu czynami karanymi śmiercią” – pisze Joseph Pearce w szkicu „O Otellu krótko” , który ukazał się w moim tłumaczeniu na portalu „Christianitas” . Autor zwraca uwagę na kontekst polityczny, w jakim powstała ta ważna i mroczna sztuka Szekspira, a także na fakt katolicyzmu Barda ze Stratfordu, który musi również ważyć na interpretacji Otella . Kim jest zatem sam Otello, dlaczego Szekspir zmienił imię jednego z bohaterów sztuki Hecatommithi Giambattisy Giraldiego Cinzio, z której czerpał inspirację i czy Desdemona jest naprawdę taka ni...

Wywiad, jaki przeprowadziłem z Josephem Pearcem na temat Maurice’a Baringa i jego twórczości został dzisiaj opublikowany – oprócz polskiej wersji na portalu PCh24.pl – także w wersji angielskiej na portalu „The Catholic World Report” . Jeśli ktoś ma przyjaciół władających językiem Szekspira, ale nie polskim, to proszę o polecanie tej rozmowy: Remembering Maurice Baring, literary convert and beloved friend of Chesterton .  

14 grudnia 1945 roku zmarł Maurice Baring, powieściopisarz, poeta, dramaturg, a także dyplomata i poliglota. Baring był przyjacielem Chestertona i Belloca, co też zostało uwiecznione na obrazie sir Jamesa Gunna. Swoim przyjaciołom Baring zawdzięcza nawrócenie na katolicyzm, które uznał za jedyną rzecz w swoim życiu, której nigdy nie żałował. Choć w Polsce jest praktycznie nieznany, należy do wybitnych przedstawicieli katolickiego odrodzenia kulturalnego w Anglii i jako taki zasługuje na uwagę i odkrycie. O Baringu przeprowadziłem krótki wywiad z Josephem Pearcem, który ukazał się na portalu PCh24.pl. Zachęcam do lektury: Obecność łaski objawia się tu z finezją lekką jak piórko. Warto poznać twórczość Baringa . O powieści Baringa pt. C mówiłem też w jednym z odcinków „Mówiąc krótko”:      

Na portalu PCh24.pl opublikowano moje tłumaczenie kolejnego szkicu Josepha Pearce’a. Tym razem o tyrańskich rządach Elżbiety I i ostatnich dniach jej życia: „Próby ograniczenie lub zdławienia wolności religijnej przez państwo nie są czymś nowym. Ponad czterysta lat temu w czasie panowania Elżbiety I w Anglii bycie katolickim księdzem było przestępstwem karanym śmiercią, tak jak przestępstwem również karanym śmiercią było ukrywanie kapłana przed rządowymi łowcami księży”. Resztę tekstu Ostatnie dni krwawej Elżbiety. Porażający bilans antykatolickiego terroru można przeczytać na portalu PCh24.pl. Zachęcam do lektury.

 

Lektura dwóch autentycznych pamiętników z czasów elżbietańskich może nasuwać skojarzenia z czasami PRL-u. Oczywiście przy zachowaniu wszelkich proporcji i różnic. Nic dziwnego zatem, że Clare Asquith wpadła na swoją frapującą interpretację dzieł Szekspira właśnie w Moskwie za czasów sowieckich jeszcze, oglądając spektakl teatralny, w którym zauważyła aluzje do otaczającej widzów komunistycznej rzeczywistości. Tymczasem wygląda na to, że świat, niepomny tak przecież niedawnej historii totalitarnego systemu, ponownie wpada w obłęd i katolikom grozi prześladowanie na niespotykaną dotąd skalę. Stąd warto czytać także takie książki, jak pamiętniki z czasów elżbietańskich dwóch jezuitów: o. Johna Gerarda oraz o. Williama Westona. Zachęcam zatem do kolejnego odcinka „Mówiąc krótko”.

Na portalu „Christianitas” opublikowano kolejny szkic Josepha Pearce’a w moim przekładzie. Tym razem autor w swoim krótkim, acz treściwym tekście pisze o Jane Austen i jej znaczeniu w literaturze nie tylko angielskiej. Auto uważa, że spokojnie „można wymienić ją jednym tchem z Tołstojem, Dostojewskim i Dickensem. Niewielu w istocie dorasta jej do pięt pod względem czystego blasku jej dzieła i przenikliwych głębi, które sonduje”. Autor pisze też o stosunku wielkiej angielskiej pisarki do Kościoła katolickiego „w czasie, kiedy antykatolicka bigoteria i sekciarstwo stanowiły standardowe stanowisko w kulturze angielskiej”. O tym wszystkim i więcej można przeczytać w szkicu „Geniusz Jane Austen” . Photo by Paolo Chiabrando on Unsplash

Dwa najnowsze teksty mojego autorstwa z portalu PCh24.pl. Pierwszy z nich to dobra wiadomość. W Wielkiej Brytanii zamknięto po 30 latach wytrwałych czuwań modlitewnych i egzorcyzmów mniejszych najstarszą w tym kraju rzeźnię aborcyjną. Nienarodzone dzieci zabijano w tej znajdującej się w Birmingham „klinice” od 1969 roku. Niezwykłe jest to, że zarówno ogłoszenie zamknięcia tego centrum, jak i samo jego zamknięcie związane jest z uroczystościami poświęconymi Najświętszej Maryi Pannie. Więcej w artykuliku „Modlitewny szturm pomógł! Najstarsza »klinika« aborcyjna w Anglii została zamknięta” . Druga wiadomość jest smutna. W Chinach nieustannie łamie się prawa człowieka, w tym prawo do wolności wyznania. Początek tego roku to także wiadomość o zaostrzeniu restrykcji wobec wyznań religijnych. Cierpią różne grupy religijne, ale prześladowania dotykają w szczególności chińskich katolików i to mimo podpisania porozumienia między Watykanem a rządem Chin. Zwraca nieustannie na to uwagę k...

Wśród wiadomości przykrych i złych ta wiadomość z pewnością ucieszy niejednego katolika. Oto anglikański biskup i były kapelan Elżbiety II, Gavin Ashenden, nawrócił się na katolicyzm, idąc w ten sposób śladem zarówno niedawno kanonizowanego kard. Johna Henry’ego Newmana, jak i autora ważnej dystopijnej powieści Lord of the World , ks. Roberta Hugh Bensona. Warto zresztą porównać argumenty i drogę Ashendena ze świadectwem nawrócenia obu tych duchownych. Więcej można przeczytać w moim krótkim artykuliku „Kapelan Elżbiety II przeszedł na katolicyzm” na portalu PCh24.pl .

Na portalu PCh24.pl pojawił się wczoraj esej Josepha Pearce’a o kanonizowanym właśnie w niedzielę kardynale Newmanie. Tekst Pearce’a – oprócz innych – ma sporą wartość edukacyjną, gdyż sytuuje kard. Johna Henry’ego Newmana na tle angielskiej kultury i historii, podkreślając rolę, jaką nawrócenie byłego anglikańskiego duchownego odegrało dla odrodzenia katolickiego w Anglii. Stąd jest to nie tylko garść informacji o samym świętym, ale także w pigułce zarys sytuacji katolików i katolicyzmu w Anglii w XIX i XX wieku. Gorąco zatem polecam: Kardynał Newman i piękno katolickiego otrzeźwienia .